کد خبر: 3013تاریخ انتشار : ۱۴:۲۲:۱۱ - پنج شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۵

چند نكته در باره آشتى ملى

گفته مي شود كه وقتى حاكميت پذيراى آشتى ملى نيست ،اين تلاش، تلاشي غير عقلانى و بيهوده است،شاهد اين مثال را محدوديت هايي مي نامند كه براي خاتمى ايجاد شده است.در پاسخ بايد گفت كه آقاي خاتمى اولين بار و آخرين بار نيست كه آشتى ملى را پيشنهاد داده است و به طور قطع همانطور كه پيشتر گفته شد دغدغه او دغدغه شخص خودش نيست ،اما اينكه ممكن است اين طرح با واكنش و روى خوش بخشى از حاكميت همراه نشود برگرفته از همان نگاه شخصي به سياست واصلاح طلبي است،به طور قطع وفتى يك راهبرد ،به ممكن ترين ومقدورترين راهبرد مبدل مي شود،بايد بر آن اصرار ورزيد حتي اگر در نگاه اول پذيرفته نشود ،آشتى ملى راهبردى بي بديل براى دور كردن كشور از تهديدات داخلى و خارجى است

*آذر منصورى

اينكه با جدى تر شدن موضوع آشتى ملى، واكنش هاى مخالفين و موافقين نيز بيشتر خواهد شد،اتفاقى دور از پيش بينى هاى محتمل نبود،بر طبق قاعده مرسوم نيز هر پيشنهاد يا موضوع جدى با پذيرش افكار عمومى و يا مخالفت آنان مواجه مي شود و اين واكنش هانيز دور از ذهن نبوده و نخواهد بود. اما پاسخ به پرسش اساسى، ضرورت ،چرايي و چگونگى آشتي ملى به طور قطع مي تواند در شفافيت و پاسخ به ابهام ها و پيشبرد اين پيشنهاد در فضاى سياسي امروز ايران موثر واقع گردد.

آشتى ملى راهبردى است كه در پاسخ به يك ضرورت مهم و كلان مطرح شده كه در ذيل آن مي تواند رافع بخش عمده اى از مشكلات و دغدغه هاى امروز دلسوزان و دغدغه مندان كشور باشد،اين ضرورت مهم چيزي نيست جز تقويت “وحدت ملى” .اما چرا اصلاح طلبان و شخص آقاى خاتمى براى آشتى ملى پيشقدم شده اند؟پاسخ روشن است ،آشتى ملى بخشي از راهبرد اصلاحات و اصلاح طلبى است اگر بپذيريم اصلاحات به دنبال اصلاح روندهاورويكردهاى نامطلوب براى دستيابى به مردمسالارى است و نيز بدون حركت در چهارچوب نظم مستقرِ موجود،ديگر نمي توان آن را اصلاحات و اصلاح طلبى ناميد،بر طبق اين قاعده آشتى ملي مسير اصلاحات و اصلاح طلبى را چه در كوتاه مدت و چه در بلند مدت هموارتر مى كندو ثبات اين نظم مستقر بايد در اولويت باشد.

آشتى ملى در فضاى كنونى ايران نيز با دغدغه جدى دور كردن كشور از تهديدها و بحران هايي است كه با تغييرات جديد جهان و واقعيت هاى موجود در منطقه، يك ضرورت مهم براى كشور است و علي القاعده متضمن وحدت ملى ،امنيت ملى و منافع ملي است، آقاى خاتمى نيز بارها ثابت كرده است كه بزرگترين دغدغه اش همين است،راديكاليسم آفت اصلى حريانسازى اصلاحات و اعتدال در كشور است. طبيعى است وقتي راهبرد آشتى ملى توسط اصلاح طلبان مطرح مي شود و از اين راهبردبا رويكرد تقويت وحدت ملى دفاع مي كنند،به معنى آن است كه بدون توجه به اصل مهم” ايران براى همه ايرانيان” نه آشتى ملى دست يافتنى خواهد بود و نه وحدت ملى بدون در نظر گرفتن كثرت و تنوع ديدگاههاى موجود در كشور پذيرفتنى و ممكن خواهد بود،بنابر اين تنزل دادن آشتى ملى به مصالحه اصلاح طلبان و حاكميت و يا مطرح كردن نامه عذرخواهى براى پذيرفته شدن اين جريان در حاكميت در تضاد و تناقض با رويكردى است كه آقاى خاتمي و اصلاح طلبان مدافع آشتى ملى در پى آن هستند،آشتى ملي براى تحقق و تقويت وحدت ملى در عين كثرت است .

گفته مي شود كه وقتى حاكميت پذيراى آشتى ملى نيست ،اين تلاش، تلاشي غير عقلانى و بيهوده است،شاهد اين مثال را محدوديت هايي مي نامند كه براي خاتمى ايجاد شده است.در پاسخ بايد گفت كه آقاي خاتمى اولين بار و آخرين بار نيست كه آشتى ملى را پيشنهاد داده است و به طور قطع همانطور كه پيشتر گفته شد دغدغه او دغدغه شخص خودش نيست ،اما اينكه ممكن است اين طرح با واكنش و روى خوش بخشى از حاكميت همراه نشود برگرفته از همان نگاه شخصي به سياست واصلاح طلبي است،به طور قطع وفتى يك راهبرد ،به ممكن ترين ومقدورترين راهبرد مبدل مي شود،بايد بر آن اصرار ورزيد حتي اگر در نگاه اول پذيرفته نشود ،آشتى ملى راهبردى بي بديل براى دور كردن كشور از تهديدات داخلى و خارجى است.

اين اصل نه تنها در سياست بلكه در همه زمينه ها ساري و جارى است كه نبايد در گذشته هاى تلخ ماند و راه را براى امروزوآيندگان بست،بايد بخشيد اما فراموش نكرد كه يادآورى تجربيات تلخ و شيرين درسي است براي پرهيز از خطاها و اشتباهاتى كه براي همه ما خاطراتى تلخ ساخته است وخسارات سنگينى بابت آن نيز متحمل شده ايم،بايد بخشيد اما فراموش نكرد،تاكيد آقاى خاتمي بر اينكه در گذشته نمانيم و به امروز و فرداى ايران فكر كنيم با همين نگاه و رويكرد مطرح شده است. مخالفين آشتى ملى از هر طيف و جناحى كه هستند ،بايد بگويند راه حل بديلشان براى برون رفت از مشكلات امروز ايران و دور كردن كشور از تهديدها و بحران هاى پيش رو چيست؟

و نكته آخر اينكه آشتى ملى به عنوان يك راهبرد، نياز به كنش مسئولانه همه گروهها و جريان هاى دلسوز وورود شخصيت هايى دارد كه بايد از همه توان و ظرفيت خود براى “جريانسازى آن بهره گيرند ،وٓراى غلبه گفتمانى، بايد به راهها و رفتارهايي انديشيد كه مسير آشتى ملى را در كشور هموار تر مي كند،نمي توان از آشتى ملى سخن گفت اما در عمل رفتار ما هيچ سنخيتى با ادعايمان نداشته باشد.

*عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی