• جامعه ایمن در گرو روزنامه نگاری امن

    photo_2016-04-24_23-39-35

    سخن رئیس‌جمهوری در این باب گویا بود که باید گوش مردم به صدای توسعه کشور آشنا شود و به فریاد خشونت، افراطی‌گری و تفرقه ناآشنا و این مسئولیت بزرگ رسانه‌ها، کنشگران ارتباطی و خبرنگاران و روزنامه‌نگاران هم در فضای حقیقی و هم در فضای مجازی است. جوهر و جانمایه این کار، هم احساس امنیت است و هم ترویج و تعمیق امنیت و چه کسی است که نداند امنیت، مقوله‌ای فرهنگی است که با زور و زبان خشونت و ارعاب به وجود نمی‌آید. امنیت، توسعه، همبستگی، مشارکت، اعتماد، امید به آینده و بقا و گسترش ارزش‌های اخلاقی، دینی، ملی و انقلابی در گرو آن است که آحاد شهروندان و گروه‌های اجتماعی به یکدیگر اعتنا و اعتماد کنند و سخن همدیگر را بشنوند، نقد کنند و به مسئولیت مشترک و جمعی تبدیل نمایند.

  • بازگشت امید به آموزش‌ و پرورش

    photo_2016-02-01_14-39-14

    برنامه‌های آقای دانش در کنار اعلام‌ نظرها و اظهارات ایشان در روزهای اخیر و مطالعه پیشینه علمی، آموزشی، تجربی و مدیریتی ایشان مورد دیگری برای بازگشت امید به آموزش‌و پرورش است. آموزش‌و پرورش نیازمند نگاه راهبردی و توسعه‌ای است و این ویژگی نیازمند به مدیری است که با تکیه بر دانش و درک ملی و بین‌المللی و جلب همکاری ملی، آموزش‌وپرورش را در مسیر برنامه‌های توسعه قرار دهد و خوشبختانه آقای دانش از این ویژگی برخوردار است.

  • ترمیم کابینه و استراتژی عدالت جنسیتی

    photo_2016-09-04_15-30-41

    این روزها فرصت مناسبی است که بار دیگر از دولت و مجلس خواست که فراموش نکنند حضور زنان در مقدرات، اقدام جدی، جسورانه و قاطعانه آنان را می طلبد و کنشگران نیز فراموش نکنند که بدون طرح و پیگیری و اقدام موُثر آنان، شکافهای موجود پر نخواهد شد.

  • «کیمیاگر شعر»

    photo_2016-09-20_21-46-28

    هر جامعه‌ای وقتی به سرمایه‌های نمادین خودش توجه کند، می‌تواند از سرمایه‌های دیگرش مثل سرمایه‌های اجتماعی، فرهنگی، انسانی و حتی از سرمایه‌های طبیعی‌اش هم استفاده کند. اگر شفیعی درست شناخته شود، نیشابور شناخته می‌شود، خراسان شناخته می‌شود، ایران شناخته می‌شود، اسلام شناخته می‌شود. مهم است که فرد بفهمد شفیعی محصول تودرتویی جهان‌هایی است که معلوم نیست دیگر هر کسی بتواند این جهان‌ها را در هم تداخل بدهد. کسی که اینطور از شرایط خیلی نادری برآمده سرمایه بزرگی است. پرداخت ما به او فقط از باب احترام نیست، از باب فهمیدن او است.

  • آیین‌های عاشورایی به مثابه سرمایه اجتماعی

    image3m

    این سه نکته، تمام حرف های لازم در این باره نیست. رعایت نکات دیگری همچون اهمیت احترام گذاشتن به حقوق دیگران در جریان برگزاری هیات ها، اصلاح برخی مناسک که موجب وهن این مراسم است، پرهیز از نوعی سیاست زدگی در برخی محافل که معارض ویژگی همگرایی این مراسم است و بسیاری نکات دیگر باقی می مانند که از حوصله این بحث خارج است.

  • امام حسین،امام عاشقان و مجتهد جهاد

    __online

    امام حسین نمی توانست با حکومت یزید که با رضایت مردم و بر اساس شورا انتخاب نشده بود بیعت کند و این بدعتی که معاویه در اسلام ایجاد کرد وظیفه مجتهد مجاهدی مانند امام حسین(ع) بود که به عنوان یک وظیفه دینی در مقابل این بدعت بایستد چون هیچ بدعتی از ایجاد یک سیستم سیاسی جاهلی و ارتجاعی به نام دین بدتر نیست .لذا امام حسین براساس وظیفه دینی و به عنوان شخصی که سخنش حجت است وظیفه داشت که درمقابل باطل بایستد تا این بدعت که در دین ایجاد شده بود در نسل های آینده جنبه سنت را به خود نگیرد.
    اگر پیامبر جهاد خارجی را به امتش نشان داد، امام حسین جهاد داخلی را آموزش داد تا مسلمانان در مقاطع مختلف با تاسی به این امام همام با مستبدان و ظالمان مبارزه کنند و از این رهبر مصلح پیروی کنند که برای اصلاح امت جدش و دفاع از سنت و سیره حضرت به عنوان الگو وسر مشق برای اصلاح طلبان در همه ادوار تاریخ درآمده عنوان سرو آزادی بوستان رسول نمی توانست به بهای حفظ جان خود و رفاه خانواده اش ارزش هایی که جدش و یارانش سال ها برای آن زحمت کشیده بودند به پای حکومت کسی که بدون شورا و رضایت امت بر کرسی حکومت نشسته بود فدا کند.

  • امام حسین ؛ پاسدار مرزهای انسانیّت

    photo_2016-04-18_11-22-35

    اگر بگوییم حسین(ع) برای تشکیل حکومت قیام کرد و یا او دلبسته ی شهادت بود و یا هدف او با قیام برای روشن ساختن شمعی جاودان بر فراز تاریخ آگاهی بسازد و یا هر دلیل دیگری برای قیام حسین بگوییم ، باید گفت ؛ فصل مشترک همه ی آن هاحقیقت جویی و پایداری بر حقیقت است. مردان و زنان حقیقت جو بسیارند ؛ اما آنان که حقیقت ظاهر و باطنشان ، منش و روششان، عقیده و هدفشان یگانه و بری از هر دوگانگی باشند کیمیای هر روزگارند.
    بسیاری همچون امام حسین اصلاح طلبند ؛ اما آنان که در درونشان شعله های استبداد را کشته باشند ، کمند و اندک.
    بسیاری ظلم ستیزند ، اما کمند ظلم ستیزانی که در روزگار قدرت تنوره های داغ سلطه خواهی خود را خاموش کرده باشند.ولی حسین(ع) پاسدار انسانیّت ناب است که در مکتب علی و فاطمه پاسداری از مرزهای خونین انسانّیت را آموخته است ؛ مرزهایی که استبداد ، بی ریایی، ظلم ستیزی ، عدالت طلبی و ایستادگی بر ارمانهای زلال انسانی را پاس می دارند.

  • تکلیف‌گرای ناب!

    photo_2016-05-30_01-22-04

    جناح متبوع جلیلی که برخی آن را به نام راست افراطی می‌خوانند اگر قدرت را به دست بگیرند، طبعاً نگاه تکلیف‌گرای ایدئولوژیک و سازش‌ناپذیر خود را از جامعه نیز انتظار خواهد داشت. جامعه‌ای که باید با غلبه امت‌گرایی به جای ملت‌گرایی، به تکلیف حمایتی خود از حکومت اسلامی عمل کند، انتظارش از بُعد جمهوریت نظام به معنای دموکراتیک آن و حق تعیین سرنوشت و مشارکت بیشتر در امور کلان کشور را کاهش دهد و در سیاست و حکومت تنها به حیات طیبه‌ای مطابق با فهم این جریان فکر کند. حیاتی که شکست ندارد، زیرا نتیجه در آن مطرح نیست. مهم عمل به وظیفه است.

  • راه ممکن و مقدور برای ائتلاف حداکثری

    آذرمنصوری-13-752x498

    هنوز می توان به جرآت ادعا کرد که نهاد انتخابات در کشور روزنه‌ای به سوی دموکراسی است و غفلت از این ظرفیت به معنی نادیده گرفتن‌ اصلی ترین ظرف ممکن برای تحقق این آرمان شهر مصلحان ایران است
    مشکلات درونی و بیرونی پیش روی احزاب ما غیر قابل انکار است .مرز بین تشکل های صنفی و احزاب سیاسی مخدوش است. بسیاری از احزاب پس از یک دهه فعالیت هنور نتوانسته اند چند چهره ای اثرگذار در فضای سیاسی ایران معرفی کنند.به این معنی که حزب سیاسی فقط و فقط با دبیرکلش شناخته می شود و اگر دبیرکل را بردارندهیچ نیروی جایگزینی برای اداره آن حزب پرورش نیافته و به جامعه معرفی نشده است.برخی از دبیران کل احزاب، حزب را قبیله ای برای خود می دانند که دیگر اعضا حزب، اعضا قبیله آنان محسوب می شود.از نهادی که باید دموکراتیک باشند، یک قبیله برای خود ساخته اند.غیر از بزنگاه‌های انتخابات هیچ نمود و بروزی در فضای سیاسی ایران ندارند.در مواجهه با اتفاقات و بزنگاه‌های دیگر مهرسکوت بر لب زده اند و از فقدان چشم انداز حتی برای ۵ سال آینده حزب خود نیز محرومند چه برسد به ترسیم چشم اندازی برای اداره کشور و پرورش نیرو و نسل جدید سیاست ورزان.
    همین مقتضیات بود که مجموعه اصلاح طلبان را واداشت تا در دو انتخابات گذشته به ائتلاف حداکثری فکر کنند و در نهایت در مرحله انتخابات ۹۲ شورای مشورتی کار سامانه ائتلاف را برعهده گرفت و در انتخابات ۹۴نیز با توجه به پیچیدگی های آن، شورای عالی اصلاح طلبان تشکیل شد تا بستر مقدور و ممکنی باشد که این‌ مجموعه متکثر را در بر گیرد.
    به طور قطع بدون حضور و اثر گذاری و محوریت سیدمحمد خاتمی این مسیر ادامه نخواهد داشت و با مشکلات و چالش های جدی مواجه خواهد شد.
    به همین دلیل تلاش مخالفین و رقبا در درجه اول دمیدن در ساز ناهماهنگی و چند دستگی است و در قدم بعدی حذف و کاهش اثر گذاری و محوریت رئیس دولت اصلاحات است.
    تلاشی که در دو انتخابات گذشته علی رغم همه فشارهای دست های پیدا و پنهان به نتیجه نرسید و بار دیگر و همزمان با نزدیک شدن به انتخاباتی دیگر مجددا آستین ها را بالا زده اند تا این ائتلاف و انسجام ادامه پیدا نکند.
    کار این سامانه ها ایجاد ائتلاف و انسجام است و احزاب اگر در پی تقویت میزان اثر گذاری خود هستند باید تجربه احزاب موفق دنیا را مورد مطالعه و بررسی قرار دهند.شکل گیری سامانه شورای عالی سیاستگذاری نه تنها موجب تضعیف احزاب نمی شود،بلکه فرصتی را پیش روی آنان قرار می دهد تا میزان اثر گذاری خود را به اثبات رسانند.

  • بخوان که از صدای تو سپیده سر برآورد

    photo_2016-09-20_21-46-28

    شاید بتوان از ارتباط میان شجریان با جامعه و جامعه با او به مدد برخی ویژگی‌های فرهنگی ما ایرانیان بهتر رمزگشایی کرد. قدرت «شاعرانه دیدن» جهان، «رندی» و «کیمیاگری» را ازجمله توانمندی‌های جامعه ما در فرازها و فرودهای تاریخی می‌دانند و انصاف آنکه هنر «شاعرانه، رندانه و کیمیاگرانه» شجریان در رویارویی با جهان پیرامونش دیدنی و ستودنی است. آواز او صدای هنرمندانه و ناگفتنی‌های مردمی است که هر جا خوانده، خواسته‌اند «مرغ سحر» بخواند و داغ‌های نهفته را تازه‌تر کند. دیدنی و شنیدنی آنکه شجریان هرگز این داغ‌ها و دردها را ندیده و نگفته نگذاشته است، اما بر آن‌ها خاکستر یأس نپاشیده است. مرهم «امید» نهاده است؛ و همین‌هاست که از او برای جامعه و نسل ما «سرمایه نمادین» ساخته است.